Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Δώρον άδωρον δωρεάν παιδείας - Επίκαιρο Άρθρο

ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΟΝΙΜΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ (Επίκαιρο άρθρο από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 21/1/2010]

ΡΗΤΟΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:
Τι είναι εκείνο που οδηγεί στην απαρέσκεια των μαθητών προς τη μάθηση;
Τι είναι εκείνο που τους καταδικάζει στην αποτυχία των γραπτών εξετάσεων ακόμη και σε περιορισμένης ύλης μαθήματα;
Τι είναι εκείνο που σηματοδοτεί την απαξίωση τεχνικών επαγγελμάτων και ειδικοτήτων μπρος στην οικογενειακή απαίτηση για ανώτατες σπουδές, σε αυτές που στη συνείδησή τους έχουν εγγραφεί ως ελκυστικές σχολές;


Προ εξαετίας ο Αγγελος Ελεφάντης (Πολίτης, Μάιος 2004) αναρωτιόταν αν η αδιαφορία κράτους και κοινωνίας μπρος στην αποτυχία των μαθητών στις πανελλήνιες εξετάσεις σημαίνει την απαξίωση της μόρφωσης και του μορφωμένου ανθρώπου. Η αλήθεια είναι ότι οι επανειλημμένες μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση επ' ουδενί συνδύασαν πραγματικό ενδιαφέρον για τις προοπτικές του εκπαιδευτικού συστήματος. Αντίθετα, ψηφοθηρία, ακόμη και αποτίναξη της δημόσιας ευθύνης, πλαισιώνουν τη νοοτροπία όσων σχετίζονται με το εκπαιδευτικό σύστημα.


    Η πρόσφατη κατάργηση του 10 ως βάσης για την εισαγωγή των υποψηφίων στην ανώτατη εκπαίδευση από την κυβέρνηση, μόνο ως αντίδωρο στους εσαεί βασανιζόμενους γονείς και μαθητές μπορεί να εκληφθεί.
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΣ την εισαγωγή μαθητών, που δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν τη βάση ενός κατά τα άλλα ανελέητου και ισοπεδωτικού διαγωνισμού, σε τμήματα των ΤΕΙ της περιφέρειας που θεραπεύουν δήθεν επιστημονικά αντικείμενα απερίγραπτης περιγραφής, η κυβέρνηση δυστυχώς επιβεβαιώνει όσα επέδειξαν πολλάκις και οι προκάτοχοί της. Την ψευδεπίγραφη μέριμνα για ένα πραγματικό πρόβλημα.
    Η Πολιτεία, η ΟΛΜΕ, οι γονείς οφείλουν να συνεξετάσουν και να επιμερίσουν τη δική τους ευθύνη στη διαμόρφωση ενός διηνεκώς άλυτου ζητήματος, που συμβολικά μόνο ορίζεται ως πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση. Πρόκειται ωστόσο για καθολικό πρόβλημα με πολλαπλές σημάνσεις και σημασιοδοτήσεις, το οποίο καταφανώς παραπέμπει στις προτεραιότητες του βαθέος κράτους.
    ΤΙ είναι εκείνο που σε κλίμα έντονου φιλελευθερισμού στην κατώτερη και μεσαία βαθμίδα της εκπαίδευσης οδηγεί στην απαρέσκεια των μαθητών προς τη μάθηση; Τι είναι εκείνο που τους καταδικάζει στην αποτυχία των γραπτών εξετάσεων ακόμη και σε περιορισμένης ύλης μαθήματα; Τι είναι εκείνο που σηματοδοτεί την απαξίωση τεχνικών επαγγελμάτων και ειδικοτήτων μπρος στην οικογενειακή απαίτηση για ανώτατες σπουδές, σε αυτές που στη συνείδησή τους έχουν εγγραφεί ως ελκυστικές σχολές; Κι έπειτα ας μιλήσουμε για στρατηγική και οράματα που συγκροτούν την εκπαιδευτική πολιτική, για προγράμματα, για εγκυκλίους και ωράρια, για συνέπεια και αυτομόρφωση, για το υγιές περιβάλλον των υποδομών και των εγκαταστάσεων, για την ψυχολογική υποστήριξη στα παιδιά.
    ΣΗΜΕΡΑ, εν μέσω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση αποφάσισε ούτως, προκειμένου να ενισχύσει το εισόδημα των επιχειρηματιών της περιφέρειας και να εγκλωβίσει παρατείνοντας την ανησυχία των οικογενειών για την επί θύραις ανεργία των παιδιών τους. Κατά τα άλλα κόπτεται για την αγωνία των μαθητών.

[επίκαιρο άρθρο του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 21/1/2010]