Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

ΑΣΚΗΣΗ: ανάπτυξη ιδέας σε παράγραφο - Από τη θεωρία στην πράξη

«Η λογοτεχνία χρησιμεύει στο να κτίζονται κόσμοι»
«Η λογοτεχνία, λέει ο Αμερικανός συγγραφέας Νέιθαν Ήνγκλαντερ, δεν χρησιμεύει ασφαλώς στο να θεραπεύει τον καρκίνο ή να σώζει ζωές. Χρησιμεύει, όμως, στο να κτίζονται κόσμοι» Να αναπτύξετε σε μια δική σας παράγραφο την παραπάνω ιδέα.


Από τη θεωρία…
α] Θεματική Πρόταση: αναδιατύπωση της ιδέας που μας ζητάνε να σχολιάσουμε έτσι ώστε ν’ αποτελέσει τη Θ.Π. στην παράγραφο
β] Λεπτομέρειες ανάπτυξης μπορεί να είναι: ένα σχόλιο, μια διαπίστωση που θα επαληθεύει ή θα διαψεύδει την ιδέα, περιγραφή ή ανάλυση, ένα παράδειγμα που θα σχετίζεται άμεσα με αυτή, αιτιολόγησή της κ.λπ.
γ] Κατακλείδα: (όχι πάντα απαραίτητη): συμπέρασμα που ν’ απορρέει από τα προηγούμενα στοιχεία


Στην πράξη:
Για τη λογοτεχνία, όπως και για κάθε άλλη τέχνη, έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς πολλές θεωρίες και απόψεις σχετικά με τη σκοπιμότητα και την αξία της. Κοινός παράγοντας όμως στις περισσότερες απ’ αυτές τις απόψεις είναι η πεποίθηση ότι με τη δύναμη του λόγου ο άνθρωπος μεταφέρεται σε μια άλλη πραγματικότητα. Πράγματι, από την εποχή ακόμα που ο Αριστοτέλης διατύπωνε τον περίφημο ορισμό του για την τραγωδία, διάχυτη ήταν η αντίληψη ότι κύριο χαρακτηριστικό της τέχνης του θεάτρου, που κι αυτό βασίζεται στη δύναμη του λόγου, είναι η έκσταση. Δηλαδή, η συναισθηματική εκείνη μέθη που ταύτιζε τους μυημένους με άλλα πρόσωπα και τους μετέθετε σε μια άλλη πραγματικότητα μαγική. Οι θεατές του θεάτρου και συνακόλουθα οι αναγνώστες της λογοτεχνίας, συμμετέχουν λογικά και συναισθηματικά στα δρώμενα, συμπάσχουν με τους ήρωες ή μοιράζονται μαζί τους την ένταση μιας πλούσιας συνήθως σε δραματικά απρόοπτα ζωής. Ζουν έντονα τον ανθρώπινο μύθο σε μια άλλη εξωπραγματική διάσταση, αλλά με τη μαγεία της τέχνης λυτρώνονται και γίνονται ελεύθεροι άνθρωποι. Και αυτό είναι η κάθαρση, μια ανακούφιση και ηρεμία ψυχική, που μόνο η αληθινή τέχνη μπορεί να προσφέρει στον άνθρωπο.