Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Άστεγοι, «μοιραίοι» των σύγχρονων μεγαλουπόλεων

Στον αιώνα που λύνονται χίλιοι άλλοι γρίφοι, δεν υπάρχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης της φτώχειας;



Ανάπτυξη ιδέας σε μια παράγραφο (150 Λέξεις)
Οι μεγάλες αντιφάσεις είναι το κύριο χαρακτηριστικό του πολιτισμού μας. Από τη μια βλέπουμε ράφια στα σούπερ μάρκετ παραφορτωμένα με όλα τα αγαθά του κόσμου, χαζεύουμε βιτρίνες πολυκαταστημάτων λαμπερές και χανόμαστε μέσα στο πλήθος που πλημμυρίζει την αγορά με καταναλωτική μανία, κι από την άλλη σχεδόν σε κάθε γωνιά ένα χέρι απλωμένο εκλιπαρεί ελεημοσύνη. Είναι δηλαδή κάποιοι ανάμεσά μας που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που ψάχνουν στα σκουπίδια για τον «άρτον τον επιούσιον», που, με κρύο και με ζέστη, κοιμούνται κουρελήδες στα παγκάκια. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αμείλικτο: στον αιώνα, που με τη δύναμη της επιστήμης λύνονται χίλιοι άλλοι γρίφοι, που καταστρώνονται μεγαλεπήβολα προγράμματα για πράσινη ανάπτυξη και εξερεύνηση του διαστήματος, δεν υπάρχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης της φτώχιας; Πόσο δύσκολο είναι άραγε να περισσέψει ένα κονδύλι για ένα δημόσιο σπίτι στα μεγάλα αστικά κέντρα που θα προσφέρει ανθρωπιά, στέγη και συσσίτιο δηλαδή στους μοιραίους της εποχής μας! [πρόταση μαθητή στη ΒΟΥΛΗ των Εφήβων]