Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Τι είναι είδηση στην εποχή του διαδικτύου

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΟ ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ


ΠΩΣ ΕΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟΚΤΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: Η δημοσιογραφική επιτυχία στην εποχή του διαδικτύου καθορίζεται κατά πολύ από μας τους χρήστες: πόσοι μπήκαμε στην ιστοσελίδα και πόσην ώρα μείναμε εκεί. Άρα, αν ένα γεγονός είναι είδηση κρίνεται on line και σε πραγματικό γεγονός. Για του λόγου το αληθές:


Η Ντέμπραλι Λορεντζάνα απολύθηκε από τη Citibank γιατί τα «σωματικά της προσόντα αποσπούσαν την προσοχή των αρρένων συναδέλφων της από την εργασία τους»!!! Η απόλυσή της, αλλά και η αγωγή της κατά της Citigroup έγιναν είδηση στις αρχές του καλοκαιριού. Σήμερα, η δημοσιογράφος που έβγαλε την είδηση καταγράφει πώς ένα τοπικά περιορισμένο γεγονός πήρε παγκόσμιες διαστάσεις. Για όλα φταίει το διαδίκτυο, φυσικά.
     Οι πραγματικά σοβαρές ειδήσεις ξεπερνούν τα όρια της χώρας που τις γεννά. Το ζήσαμε φέτος με το θρίλερ της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα, μια μικρή χώρα, γίνεται το επίκεντρο διεθνούς προσοχής, γεγονός απολύτως λογικό, αφού οι δικές μας στιγμές «ιστορικής σημασίας» έχουν παγκόσμια απήχηση. Και πριν από το διαδίκτυο, ειδήσεις όπως οι φωτιές στη Μόσχα, οι πλημμύρες στο Πακιστάν, η διαρροή από τις δεξαμενές πετρελαίου της BP στον Κόλπο του Μεξικού θα ήταν πρώτες έτσι κι αλλιώς. Είναι γεγονότα που ορίζουν τη λέξη «είδηση» και, επί πλέον, πουλάνε φύλλα και κάνουν υψηλές τηλεθεάσεις. Αυτά τα ξέρουμε. Μετά το διαδίκτυο και μέσα από αυτό ο ορισμός της είδησης άλλαξε και συνεχίζει ν’ αλλάζει ραγδαία. Η δημοσιογραφική επιτυχία στην εποχή του διαδικτύου καθορίζεται κατά πολύ από μας τους χρήστες: πόσοι μπήκαμε στην ιστοσελίδα και πόσην ώρα μείναμε εκεί. Άρα, αν το γεγονός είναι είδηση κρίνεται on line και σε πραγματικό χρόνο! Αν, δηλαδή, η σπίθα γίνει φωτιά στο δάσος. Αυτά τα μαθαίνουμε τώρα.

     Μια τέτοια μικρή είδηση που πήρε διαστάσεις επιδημίας χάρη στο διαδίκτυο είναι και η περίπτωση της Ελίζαμπεθ Ντόσκιν. Τον περασμένο Ιούνιο η Ντόσκιν, δημοσιογράφος στη εβδομαδιαία νεοϋορκέζικη «Village Voice» έβγαλε την ιστορία της Ντέμπραλι Λορεντζάνα στη δημοσιότητα. Η Λορεντζάνα, μια χαμηλόβαθμη τραπεζική υπάλληλος, 33 χρονών, μητέρα ενός ανήλικου αγοριού, είχε απολυθεί πρόσφατα από τη Citibank με το αιτιολογικό των «προκλητικών σωματικών αναλογιών της, που αποπροσανατόλιζαν τους άρρενες συναδέλφους της από την εργασία τους»! Είχε μόλις καταθέσει μήνυση κατά της Citigroup και είχε ήδη βρει δουλειά σε μιαν άλλη τράπεζα. «Μέσα σε 24 ώρες μου συνέβη αυτό που είναι το όνειρο κάθε δημοσιογράφου» γράφει, χωρίς να κρύβει την έκπληξή της, η Ντόσκιν. Και συνεχίζει: «Το άρθρο μου ήταν η έβδομη πιο δημοφιλής αναζήτηση στο Google παγκοσμίως! Πριν καλά-καλά κυκλοφορήσει η εφημερίδα, στο Ιντερνέτ υπήρχαν ήδη αναλύσεις πάνω στο θέμα, ενώ μέχρι το μεσημέρι οι συνάδελφοι από όλα τα καθημερινά φύλλα της Νέας Υόρκης είχαν εντοπίσει τη Λορεντζάνα μέσω του δικηγόρου της. Μέχρι το απόγευμα είχα συντονίσει τις ζωντανές εμφανίσεις μου στα κεντρικά δελτία ειδήσεων όλης της χώρας, είχα κάνει τις δηλώσεις μου σε ειδησεογραφικά και άλλα σάιτ, έδινα συνέντευξη σε ραδιοφωνικό σταθμό στην Ιρλανδία, ένας φίλος ρεπόρτερ από την Κολομβία είχε αφήσει 15 αναπάντητες κλήσεις στο κινητό μου, μέχρι που έστειλε SMS SOS για να του δώσω αποκλειστικές πληροφορίες, 600! σχόλια υπήρχαν κάτω από το άρθρο μου στο blog της εφημερίδας… Ναι, είχα κάνει επιτυχία, αλλά το θέμα είχε ξεφύγει από τον έλεγχό μου…
     Όλη η εφημερίδα χόρευε στο ρυθμό της Λορεντζάνα κι εγώ έπρεπε να κρατήσω την ιστορία ζωντανή, γιατί οι χρήστες λαχταρούσαν «καυτά νέα» από το καυτό κορμί της Ντέμπραλι και έβαζαν φωτιά στο blogs, με τίτλους όπως «Σε ποια ομάδα του Facebook ανήκετε σχετικά με το ζήτημα Ντέμπραλι». Είμαι χρόνια δημοσιογράφος κι έχω αποκαλύψει σκάνδαλα, κυρίως με παράνομες ιδιοκτησίες στο Μανχάταν. Το τελευταίο άρθρο μου είναι για μια γυναίκα που παλεύει με το σωφρονιστικό σύστημα ανηλίκων, 30 σχόλια όλο κι όλα στο Blog μέσα σε δέκα μέρες, τι να κάνω; Ζητώ επειγόντως την επόμενη ανθρώπινη ιστορία που συνδυάζει την αδικία (απόλυση), την τόλμη (μήνυση κατά της Citibank) και το… διάβολο στο κορμί της. Δεν υπάρχει τίποτα πιο διεγερτικό από τους προβολείς του παγκόσμιου δικτύου»

[ΠΗΓΗ: κείμενο της Ιζαμπέλας Σασλόγλου, στο ΕΨΙΛΟΝ της Κυριακάτικης ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ 05-09-2010]