Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Ακροβατώντας στις λέξεις που είναι Ουράνιο Τόξο σ’ ένα σώμα δαπανημένο στην αναζήτηση του άλογου

Είπαμε, όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει… λυρισμό και ωραία λόγια (να ’χουμε να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των λέξεων μας…)



ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ μεταξένιων συνειρμών στον πηγαιμό για τη Κολχίδα της Ποίησης, «γιατί έτσι μόνο θα νικιέται πάντα το Τίποτα απ’ το Λόγο»


Οι λέξεις μέσα στο Ποίημα,
εικόνες σκέψεων και συναισθημάτων είναι
και οι εικόνες που τις έντυσαν (βλέπε βίντεο)
λαβύρινθος επιθυμίας λέξεων για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν στις στιγμές…
«Μια ατέλειωτη αρμαθιά αντικλείδια δηλαδή
για ν’ ανοίξει η Πόρτα της Ποίησης»
«Μα η Ποίηση είναι μια Πόρτα Ανοιχτή», λέει ο Ποιητής…
Και τα Ποιήματα που γράφονται από τότε που υπάρχει ο κόσμος
ένας Φαύλος Κύκλος από Μηχανής Θεού στο χρυσό πηγάδι της Σελήνης,


εκεί όπου
«φαινόμαστε μαύροι και άσπροι και ζούμε τη φθορά
πάνω σε μιαν ελάχιστη πραγματικότητα…»