Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


Μια «σπίθα» για ν’ αντέξουμε στον άνεμο των εχθρών μας, κι άλλη «σπίθα» για την έξοδο από την κρίση στην οποία μας οδήγησαν οι εξαρτημένοι από τα διεθνή κέντρα εξέχοντες πολιτικοί μας…


Πέρα από το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις απόψεις του, δεν μπορεί να μη σταθεί στο άσβεστο πάθος που τον διακρίνει -ακόμη και στα 85 του. Που τον διαπερνά όταν μιλάει κουνώντας πληθωρικά τα χέρια του, όταν ανάβει... «μια σπίθα», με την ελπίδα «να αντέξει στον άνεμο των εχθρών μας αποζητώντας μιαν άλλη και μιαν άλλη και ακόμη μιαν άλλη σπίθα, έως ότου φουντώσει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει».

«Μια άλλη, και μια άλλη σπίθα». Ο λόγος για τον Μίκη Θεοδωράκη, στον οποίον ανήκει και η παραπάνω φράση. Τη χρησιμοποίησε για να περιγράψει την πρωτοβουλία του για την ίδρυση ενός Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών, την ανακοίνωση του οποίου έκανε χθες στο ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».

    Πρόκειται για μια κίνηση, όπως εξήγησε, που δεν αποσκοπεί στον σχηματισμό ενός ακόμη κόμματος.
Απαντάει περισσότερο στην ανάγκη του κάθε ανεξάρτητου πολίτη «να συμβάλει με τις όποιες δυνάμεις του στην έξοδο της Ελλάδας από τη βαθιά κρίση στην οποία μας οδήγησε η διεθνής κρίση του καπιταλισμού και οι εξαρτημένοι από διεθνή κέντρα εξέχοντες πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι, μαζί με το σύνολο του πολιτικού κόσμου, που συμμετείχε ενεργητικά και παθητικά στον κατήφορο της δημόσιας ζωής από το 1974 έως σήμερα».
     Ο κ. Θεοδωράκης μίλησε χθες για πολλά και διάφορα και επί της ουσίας κάλεσε τους ανεξάρτητους πολίτες σε «ανυπακοή ώστε να ακυρώνονται στην πράξη όλες οι παράνομες, αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές (σ.σ. κυβερνητικές) αποφάσεις».
Το τέρας που, όπως είπε, «μεταμφιέστηκε σε Δούρειο Ίππο που έφτασε στο σημείο να νομοθετεί στη Βουλή των Ελλήνων κρυμμένος πίσω από μια ισχνή κοινοβουλευτική μειοψηφία, που, στην πραγματικότητα, την ακολουθεί μόνο ένα 20% «μνημονιακών» οπαδών κι οι περισσότεροι απ' αυτούς ακολουθούν πιθανότατα γιατί δεν βλέπουν ακόμη τη «μεγάλη εικόνα» των πραγμάτων...».

    Έθεσε δε υπό αμφισβήτηση το αν πέρα από την τυπική νομιμοποίηση της εξουσίας υπάρχει και ουσιαστική, καθώς σήμερα, και με καταγεγραμμένο στις πρόσφατες εκλογές ένα τόσο μεγάλο ποσοστό αποχής, «η μεν μειοψηφία κυβερνά, η δε πλειοψηφία είναι καταδικασμένη να υφίσταται παθητικά τις αποφάσεις της».


Η εξάρτηση
Σημείωσε ότι η σημερινή κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση έγιναν κόμματα εξουσίας χάρη στην εμπιστοσύνη και την εύνοια των δυνάμεων της ξένης εξάρτησης. «Επομένως, σήμερα, πρόσθεσε, είναι πιστά όργανα της αντιλαϊκής πολιτικής, όπως αυτή εκπορεύεται από τα δύο κέντρα της διεθνούς εξουσίας με την οποία και τα δύο κόμματα είναι στενά συνδεδεμένα: τις ΗΠΑ και την Ευρώπη των τραπεζών».
     Επέρριψε ευθύνες στη σημερινή κυβέρνηση ότι προκάλεσε η ίδια με την τακτική της το δίλημμα «ΔΝΤ ή πτώχευση» και υπογράμμισε ότι με πρόσχημα το δίλημμα αυτό η χώρα έχει τεθεί υπό την ουσιαστική διακυβέρνηση του ΔΝΤ και της Ευρώπης των τραπεζών.
     «Σήμερα, τόνισε, μπορούμε να πούμε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, δηλαδή ιστορικά και εθνικά ακατάλληλος να υποστηρίξει τα δικαιώματα του λαού του».
    Ζήτησε να σταματήσει η Ελλάδα να αγοράζει πολεμικά όπλα από τη Γερμανία και τη Γαλλία και να συνδυαστεί η αποπληρωμή του δημόσιου χρέους μας με την καταβολή από μέρους της Γερμανίας των οφειλομένων σε μας πολεμικών αποζημιώσεων. Πρότεινε να απευθυνθεί η Ελλάδα στη Ρωσία και στην Κίνα, οι οποίες, είπε, «είναι πιθανό όχι μόνο να μας δανείσουν με χαμηλότερο επιτόκιο αλλά και να είναι διατεθειμένες να πληρωθούν με τη δημιουργία κοινοπραξιών, όπως έγινε με την COSCO, σε μια σειρά από έργα που θα συμβάλουν στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας».
       Επικαλούμενος και τα λόγια του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γεώργιου Κασιμάτη, ανέφερε ότι το Μνημόνιο και οι όροι της σύμβασης δανείου που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με τα 15 κράτη-μέλη της ευρωζώνης «δένουν χειροπόδαρα την Ελλάδα ως κυρίαρχο κράτος. Προσβάλλουν τον ελληνικό λαό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό». Έκανε μάλιστα ειδική μνεία σε έναν από τους πολλούς, όπως είπε, που εξευτελίζουν τη χώρα: τον όρο παραίτησης από την εθνική κυριαρχία υπέρ των δανειστών της Ελλάδας σε περίπτωση που δεν θα μπορέσει να πληρώσει το χρέος της

[ΠΗΓΗ ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΕ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 02/12/2010]