Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Ιστορίες για άγριες αρκούδες…. και μαϊμούδες


ΑΝΕΚΔΟΤΟ με αρχή μέση και ΕΠΙΜΥΘΙΟ για μνημόνια, αγορές, οικονομική κρίση
και… φως στο βάθος του τούνελ (λέμε κι ένα αστείο στο τέλος για να γελάσουμε… Φως και πράσινα άλογα)


Μια φορά και έναν καιρό σε ένα χωριό, ένας άντρας ο Χάρης ανακοίνωσε στους χωρικούς ότι θα αγόραζε μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία. Να και οι Μαϊμούδες!
Ξέροντας οι χωρικοί ότι υπήρχαν πολλές μαϊμούδες γύρω στο δάσος ...πήγαν και τις έπιασαν.


Ο Χάρης αγόρασε χιλιάδες προς 10 δολάρια τη μία όπως είπε
Το εμπόρευμα όμως λιγόστευε και οι χωρικοί σταμάτησαν να κυνηγάνε μαϊμούδες
Ο Χάρης ανακοινώνει ξανά ότι θα αγόραζε μαϊμούδες για 20 δολάρια τη μία.
Οι χωρικοί έτρεξαν και έπιασαν και άλλες μαϊμούδες.
Σύντομα όμως οι μαϊμούδες λιγόστεψαν κι άλλο, οι χωρικοί επέστρεψαν στα κτήματά τους.
Ο Χάρης ανακοινώνει πάλι ότι επειδή δεν υπάρχουν πλέον πολλές μαϊμούδες θα αγόραζε τη μία προς 25 δολάρια.
Οι χωρικοί πιάνουν και τις λίγες που έμειναν. Ο Χάρης τούς λέει καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχουν πλέον παρά ελάχιστες μαϊμούδες γι' αυτό και εγώ θα σας δώσω 50 δολάρια τη μία. Αλλά επειδή πρέπει να φύγω για την πόλη για δουλειές θα αναλάβει την αγοροπωλησία ο βοηθός μου.
Ο βοηθός φωνάζει τους χωρικούς και τους λέει:
Κοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης. Γέμισε ένα στάβλο γεμάτο με μαϊμούδες, θα σας τις πουλήσω εγώ για 35 δολάρια τη μία και όταν γυρίσει ο Χάρης τού τις πουλάτε εσείς για 50 δολάρια τη μία.
Οι χωρικοί στριμώχτηκαν μάζεψαν όλες τις οικονομίες τους και αγόρασαν όλες τις μαϊμούδες.
Δεν ξαναείδαν ούτε τον βοηθό ούτε τον Χάρη.
(και μετά εμείς ζήσαμε καλά και οι χωρικοί πτωχεύσανε)


ΕΠΙΜΥΘΙΟ:
Καλώς ήλθατε στην .. Wall Street, στις ΑΓΟΡΕΣ που μας δάνεισαν και στα ΜΝΗΜΟΝΙΑ τους. Τυχόν ομοιότητες με πρόσωπα και πράγματα της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας είναι εντελώς μα εντελώς συμπτωματική. Ο Χάρης και ο βοηθός του είναι πλαστά πρόσωπα και εντελώς φανταστική υπόθεση ότι τώρα, κάπου εκεί μακριά στην Ελβετία ζουν με εισοδήματα τους τόκους από τις καταθέσεις τους και όταν αδιάκριτοι και ενοχλητικοί δημοσιογράφοι τους ρωτούν για το χωρίο τους και τη φτώχεια του μ’ ένα στόμα απαντούν «Μαζί τα φάγαμε»