Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Ντίνο Μπουτζάτι (Dino Buzzati), Η μαθήτρια

Είχε μήνες να δει τέτοιο λουλούδι (που ακτινοβολούσε μυστηριώδεις προσδοκίες)



Ο γιατρός Τούλιο Ραμπέσκι, καθώς έβγαινε από το αυτοκίνητο μπροστά στο σπίτι ενός ασθενούς του, κοντοστάθηκε για να παρατηρήσει μια έξοχη νεαρή κοπέλα που πλησίαζε. Είχε μήνες να δει τέτοιο λουλούδι. Εκείνο το πρόσωπο που διατηρούσε ακόμα τα αγνά χαρακτηριστικά της παιδικής ηλικίας αλλά ήδη ακτινοβολούσε μυστηριώδεις προσδοκίες, του έφερνε στο νου κάτι αόριστο.

«Κι όμως δεν την έχω ξαναδεί», αναλογίστηκε.

Εκείνη τη στιγμή το κορίτσι πέρασε από μπροστά του και τον χαιρέτησε χαμογελώντας φιλικά.

«Σοφία!» αποκρίθηκε αυτός, αναγνωρίζοντας επιτέλους την κόρη του παλιού του φίλου Στάτσι, η οποία μέχρι χθες του φαινόταν κοριτσάκι. Και κοκκίνισε εξαιτίας κάποιας ακαθόριστης ταραχής. Η νεαρή, ποιος ξέρει γιατί, κοκκίνισε κι αυτή.

«Το ξέρεις» είπε αυτός «πως δεν σε αναγνώρισα; Έγινες κιόλας ολόκληρη δεσποινίδα. Και το σχολέιο; Τι τάξη πας φέτος;»

«Δευτέρα Λυεκίου»

«Διάολε. Και πώς τα πας;» ρώτησε ο Ραμπέσκι, ενθυμούμενος τα παράπονα του φίλου του για την αργόστροφη και τεμπέλα κόρη του, που δεν έλεγε να στρωθεί να διαβάσει.

«Ναι, βέβαια» απάντησε αυτή με έξαψη «φέτος τα πάω πολύ καλύτερα».

«Άρχισες επιτέλους να διαβάζεις ε;»

(στο μεταξύ σχηματιζόταν μέσα του ένα παράξενο κουβάρι από σκέψεις: τι εντυπωσιακή μεταμόρφωση, έχανες το μυαλό σου με αυτό το πλάσμα, ε και να ήμουνα είκοσι πέντε χρόνια νεότερος, βέβαια μικρό κοριτσάκι ακόμα, αλλά μ’ εκείνη τη λεπτή και ταυτόχρονα προκλητική πτυχή στα χείλη, εκείνο το λείο και σφιγηλό λαιμό… Και τα υπόλοιπα; Όλα εκείνα που μπορούσε κανείς να φανταστεί κάτω από το ανάλαφρο φόρεμα και που σχεδόν έκοβαν την ανάσα;)

«Όχι» είπε η Σοφία. «όχι ακριβώς. Δε διαβάζω! Και μάλιστα φέτος λιγότερο απ’ ότι συνήθως. Κι όμως…»

«Θα έχεις πιο επιεικείς καθηγητές»!

«Όχι βέβαια, οι καθηγητές είναι πάντα οι ίδιοι».

«Και τότε πώς το εξηγείς;»

«Δεν ξέρω. Είναι βέβαιο που φέτος έχω μια τύχη…»!

«Σε όλα τα μαθήματα;»

«Εκτός από τα μαθηματικά»

«Στοιχηματίζω» είπε ο Ραμπέσκι μ’ ένα μελαγχολικό χαμόγελος, «στοιχηματίζω πως στα μαθηματικά έχεις καθηγήτρια»

«Ναι, καθηγήτρια» και γέλασε. «Μα εσείς πώς το μαντέψατε;»

[ΠΗΓΗ: από τον τόμο Siamo spiacenti di, Μιλάνο, Mondadori, 1975 – Ντίνο Μπουτζάτι, Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος, που έγραψε θεατρικά έργα, μυθιστορήματα και διηγήματα. Γνωστότερο έργο του «Η έρημος των Ταρτάρων». Έχει παραλληλιστεί με τον Κάφκα λόγω της εφιατλικής ατμόσφαιρας πολλών έργων του, τα οποία συνδυάζουν την καθημερινότητα με παράδοξες καταστάσεις που παρεισφρέουν στην κανονικότητας της ζωής και την ανατρέπουν