Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΚΟΥΔΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΙΝΟΤΕΡΟΝ ΠΕΛΕΙ

Ευρώπη ή δραχμή; Μνημόνιο ή… αμνήμονες; Αγορές ή Άνθρωπος; Τυχαία (ψευτο)διλήμματα; Δεν νομίζω

Τη μέρα που ο Γιούνκερ δείχνει τις ευθύνες Σημίτη για την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ (ψεύτικα τα στοιχεία του 2001) στέλνει και το λογαριασμό στους Έλληνες (όλους μαζί).

Ο έτερος Ευρω-Καππαδόκης MrΠαπαδήμος μαθαίνει ελληνικά στους ξένους (νύφη) για να τ’ ακούνε οι Έλληνες (πεθερά).

Η μαντάμ Μέρκελ εμμένει στα ίδια και … πώς να το πει, πώς να το πει, ψελλίζει για την Ευρώπη των δυο ταχυτήτων, καταγράφοντας έμμεσα και την ανικανότητα του ΓΑΠ στην πάταξη της φοροδιαφυγής.

Ο μεσιέ Ρομπάι δηλώνει ότι η Ε.Ε. δεν αναγνωρίζει το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών, αν αυτό είναι κατά του μνημονίου (οι συμφωνίες διεθνώς γίνονται με κράτη και όχι με κυβερνήσεις) ! Και γιατί να ψηφίσουμε τότε;
 
Εν τω μεταξύ, ο Ομπάμα συντονίστηκε πάλι στο μήκος κύματος ευρώ (η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της – η Ελλάδα θα υποφέρει περισσότερο εκτός ευρώ).

Όλο και περισσότερες τράπεζες δηλώνουν συμμετοχή στις εκλογές, οι καρκινοπαθείς περιμένουν τα φάρμακά τους, τα εκκαθαριστικά της εφορίας απαγορεύτηκαν πριν τις εκλογές, το κοριτσάκι ρωτάει “γιατί κύριε”, ο κ. Βενιζέλος εξηγεί πώς θα παρουσιάσει το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης το βράδυ των εκλογών, ο ελληνικός φασισμός καταγράφεται μόνον στο κόμμα του κ. Κασιδιάρη, ενώ σύσσωμοι οι κομματάρχες ζητούν μερίδιο ψήφων (από 440.000 να αλλάξουν την ψήφο τους)…

 και (αυτονόητο) επιμύθιο: « Πολλά τά δεινά κι οὐδέν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει…»



Στις μακραίωνη ιστορία του ο άνθρωπος, πέρασε μέχρι τώρα πολλές κρίσεις, άλλες με μικρό κ και άλλες με κεφαλαίο Κ. Καμία δεν έφερε το τέλος στην εξέλιξη και στον πολιτισμό του, γιατί, σύμφωνα με ποιητές και φιλοσόφους είναι πολυμήχανος και βρίσκει πάντα τον τρόπο να κόβει… γόρδιους δεσμούς και λύνει δύσκολα αινίγματα, άλλοτε επινοώντας δούρειους ίππους και άλλοτε βρίσκοντας τη σωστή λέξη που νικάει το κακό. Το θέμα, πάντοτε, ήταν να τεθεί το σωστό δίλημμα και να αξιοποιήσει στο έπακρο την επινοητικότητά του. Ο λόγος στο Σεφέρη (από την ομιλία του στην Ακαδημία της Στοκχόλμης):     «Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο όπου κι αν βρίσκεται. Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας αναλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα» [Γιώργος Σεφέρης, Δοκιμές 2 σελ. 159]

  και ο νοών νοείτω…