Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Οι βασιλιάδες είναι γυμνοί: lifestyle, η κουλτούρα μιας εποχής που τα πάντα τα ανήγαγε σε εξαρτήματα κοινωνικής καταξίωσης

Πρώτο θέμα. Η επίδραση του ξενόφερτου lifestyle στον πολιτισμό και την αισθητική του Έλληνα. Αυτό το μπάσταρδο μίγμα Ανατολής και φτηνής αμερικανιάς, που μεταφέρθηκε ως Βίβλος ζωής!



Η ζημιά που προκάλεσε είναι μεγαλύτερη από την οικονομική κρίση. Η «ιερή αξία», ότι η ζωή είναι μια τούρτα με μοντέλες, σκαφάτες παρέες και σούσι, χαλάρωσε ύπουλα τη συλλογική μας συνείδηση. Το lifestyle δεν είναι μόνο ένα εκδοτικό φαινόμενο. Είναι πολιτικό φαινόμενο μιας εποχής που έτρεχε λαχανιασμένα να δει τον εαυτό της στους... celebrities. Έγινε όραμα και κουλτούρα, όχι μόνο για μια φούχτα ανθρώπων που πουλάνε αέρα, βγάζουν λεφτά και αποκτάνε σπουδαιότητα και περιεχόμενο για τον εαυτό τους. Αλλά και για γενιές μεσαίων, μικρομεσαίων και νέων ιδιαίτερα, αριστερών και δεξιών, που ήθελαν να συμμετέχουν στο πάρτι, έστω και με δανεικά. Να εκπορνευτούν, ακόμα και για μια βόλτα με cabrio, μια δόση κόκας, μια επώνυμη τσάντα.

Όλα έγιναν εξαρτήματα κοινωνικής καταξίωσης. Και για να εξηγούμαι. Δεν απαλλάσσω κανέναν από την ατομική του ευθύνη. Πολλές φορές οι «από κάτω» γίνονται χειρότεροι μουτζαχεντίν «από τους πάνω», στο επιχείρημα «κάνουμε αυτό που πουλάει και θέλει ο κόσμος»...

Ε, λοιπόν, πιστώνω στα θετικά της κρίσης τις ρωγμές που έχει υποστεί ο κόσμος της γυαλάδας! Σίγουρα αντέχει ακόμα... Αλλά όλο και περισσότεροι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι οι βασιλιάδες είναι γυμνοί.

Δεύτερο θέμα. Η ανάληψη ατομικής ευθύνης. Αν είναι βέβαιο ότι δεν τα «φάγαμε όλοι μαζί», εξίσου βέβαιο είναι ότι έχουμε όλοι ευθύνη! Από την ψήφο ως τον τρόπο της ζωής μας. Δεν σου φταίει π.χ. η κρίση όταν παρκάρεις στις ράμπες για άτομα με ειδικές ανάγκες. Όταν οδηγείς ανάποδα για να ξεφύγεις το μποτιλιάρισμα ή η «μαγκιά» να πετάς τα σκουπίδια σου στο δρόμο...

Η ζωή των άλλων δεν είναι ένα απέραντο οικόπεδο που σου ανήκει. Γι’ αυτό σέβομαι τους αναρχικούς στη γειτονιά μου. Βάζουν όρια στο κάθε τσογλάνι που εισβάλλει στην περιοχή, με τον αέρα της ανομίας, της παρανομίας, του όλα επιτρέπονται στα Εξάρχεια!

Τετ α τετ. Θα επεδίωκα μια συνέντευξη με τον μεταπολιτευτικό «γκουρού» του lifestyle, Πέτρο Κωστόπουλο. Ειλικρινά, άραγε νιώθει ενοχές για τη συμβολή του στα «τοξικά απόβλητα»; Έχει αντιληφθεί τη ζημιά που έγινε στη μνήμη, την αισθητική του Έλληνα; Αμφιβάλλω.

Ακόμα και στη φωτογράφηση της... πτώσης του, έκλεισε το κεφάλαιο όπως ακριβώς το άνοιξε. Τίποτα βαθύ κι αληθινό...

Επειδή τον θεωρώ έξυπνο άνθρωπο, με επικοινωνιακά χαρίσματα, εκτιμώ ότι ένα τετ-α-τετ μαζί του μπορεί να με προβλημάτιζε, αν του αναλογούν όσα του χρεώνω. Το σίγουρο είναι ότι από μια τέτοια συζήτηση θα βγαίναμε και οι δυο με σκέψεις. «Επιτυχία» έκανε. Προσωπικά όμως δεν αξιολογώ κανέναν με την οικονομική και επιχειρηματική του άνοδο. Αλλά με το έργο που αφήνει πίσω του...

[ΠΗΓΗ: Αθηνά Ραπίτου, ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΙΑ 26-01-2013]