Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Λογικό είναι να μη σας νοιάζει για το Ρωμανό... Μήπως νοιαστήκατε για τα παιδιά σας;

Έτσι λοιπόν έξι χρόνια μετά το φόνο του Γρηγορόπουλου ένα συνονθύλευμα ημιμαθών και ηλιθίων, θρασύδειλων «πουθενάδων», συμπλεγματικών απολιτίκ, φασιστοειδών και βολεμένων νεόπλουτων δεν ενδιαφέρονται και πολύ για το αν θα πεθάνει και ο Ρωμανός ή όχι. Και μάλιστα έχουν και ... «ισχυρά» επιχειρήματα...  - Όταν πήρε το καλάσνικοφ δεν ήθελε να σπουδάσει; - ΄Αντε ρε το πλουσιόπαιδο! - Να μη λήστευε τράπεζες τότε! - Για τα δικά μας τα παιδιά ποιος νοιάστηκε; Δηλαδή να σπουδάσουν και όλοι οι άλλοι εγκληματίες της φυλακής; [Δημήτρης Παπαδημητρίου στο ALFAVITA, Εκπαιδευτικό Ενημερωτικό δίκτυο]


Έχω λοιπόν να σας πω και γω ότι σας καταλαβαίνω, είναι λογικό να σκέφτεστε έτσι. Εδώ δεν ενδιαφέρθηκατε όταν δεν υπήρχαν γιατροί και νοσοκομεία για τα παιδιά σας...

Δεν ενδιαφερθήκατε όταν δεν υπήρχαν δάσκαλοι και καθηγητές για τα παιδιά σας... Δεν ενδιαφερθήκατε όταν κλείσανε τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια των παιδιών σας... Δεν ενδιαφερθήκατε όταν αναγκάστηκαν να σπουδάσουν και να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό τα παιδιά σας... Δεν ενδιαφερθήκατε όταν καθιερώθηκε η άμισθη και ανασφάλιστη δουλειά (δουλεία) και όταν διαλύθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις για τα παιδιά σας.. Δεν ενδιαφερθήκατε όταν απολύθηκαν και μείνανε άνεργα τα παιδιά σας... Δεν ενδιαφερθήκατε όταν αδικήθηκαν από το ρουσφέτι και την αναξιοκρατία τα παιδιά σας... Δεν ενδιαφερθήκατε όταν υποθηκεύτηκε η πατρίδα και η γη σας, η δική σας και των παιδιών σας... Δεν ενδιαφερθήκατε όταν δείρανε στο δρόμο ή απειλήσανε οι φασίστες και οι παρακρατικοί τα παιδιά σας.. Δεν ενδιαφερθήκατε όταν υπερφορολογηθήκατε άδικα εσείς και έμμεσα τα παιδιά σας, όταν κόψανε τους μισθούς και τις συντάξεις με τις οποίες σπουδάζετε και βοηθάτε τα παιδιά σας... Δεν ενδιαφερθήκατε που απέλυσαν καθηγητές και καθαρίστριες αλλά διορίζουν τα παιδιά και τα ξαδέρφια τους ως διοικητές οργανισμών και μετακλητούς υπαλλήλου, δεν ενδιαφερθήκατε που σας παίρνουν τα σπίτια αλλά χαρίζουν τα χρέη στις τράπεζες, στα κανάλια και στα κόμματα... Τέλος δεν ενδιαφερθήκατε όταν βγήκε νόμος για την αποφυλάκιση των εμπόρων ναρκωτικών αλλά εξοργίζεσθε και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να βγει νόμος για να σπουδάσει ο Ρωμανός...
Δεν ενδιαφερθήκατε και δεν ενδιαφέρεστε για τα παιδιά σας, σιγά μην ενδιαφερθείτε για το Ρωμανό.
[Δημήτρης Παπαδημητρίου στο ALFAVITA, Εκπαιδευτικό Ενημερωτικό δίκτυο: http://www.alfavita.gr/ ]

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος; (Ο ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ του Τάκη Σινόπουλου αφιερωμένος εξαιρετικά  στον Αντώνη Σαμαρά που βαυκαλίζεται με την ιδέα ότι αγαπάει τους ποιητές και απαγγέλλει ποίηση απ’ τα μπαλκόνια και ως πατέρας και ως πρωθυπουργός και ως Στόμφος –Κύμβαλο Αλαλάζον) 

 «Κοιτάχτε! μπήκε στη φωτιά! είπε ένας απ’ το πλήθος. Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια. Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου. Είμαι απ’ τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι. Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος; Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά; Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι. Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν. Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος. Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο. Γινόταν ήλιος. Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε. Ο ποιητής μοιράζεται στα δύο»
… Ας δούμε, όμως, και το πρόσωπό μας στον καθρέφτη του ΚΑΙΟΜΕΝΟΥ του Τάκη Σινόπουλου. Διότι ο Ρωμανός – εν μέσω κρίσης οικονομικής, πολιτικής, ηθικής, πολιτισμικής – επιλέγει την αυτοκτονία του και την κάνει πολιτική πράξη. Εμείς σιωπούμε αμήχανοι. Εμείς σιωπηλοί παρακολουθούμε τη διελκυστίνδα των αντεγκλήσεων υπέρμαχων του αιτήματος και μη…
Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί, ψέματα λένε: